STRATEGIKON of Athens - Σχόλια του Μίλτου Μιχαλόπουλου

"Ένα μεγάλο πρόβλημα των κανόνων του Αμερικάνικου Εμφύλιου, είναι η δυσκινησία των μονάδων". Με αυτά τα λόγια ξεκινούσαν την κριτική τους όλα σχεδόν τα άρθρα των περιοδικών που αναφέρονταν σε κανόνες Αμερικάνικου Εμφυλίου.

Το πρόβλημα με τα διάφορα σετ κανόνων που κυκλοφορούσαν για την περίοδο, ήταν ότι όλα κατέληγαν στο να εμφανίζουν δύο μακριές αντίπαλες γραμμές που πυροβολούσαν η μία την άλλη, ώσπου κάποια από τις δύο να υποχωρεί λόγω μεγάλων απωλειών.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα έργο, δύσκαμπτο παιχνίδι, που -από ένα σημείο και μετά- γινόταν εξαιρετικά πληκτικό.

Αντίθετα από τα όσα γνωρίζαμε μέχρι τώρα, οι κανόνες του Ντίνου Αντωνιάδη ξεπερνούν αυτό το πρόβλημα και ταυτόχρονα μας μεταφέρουν το κλίμα της εποχής, δίνοντας στους παίκτες να βιώσουν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι στρατηγοί της περιόδου.

Πίσω από αυτή την επιτυχία, κρύβεται πολλή δουλειά, έρευνα και προ παντός ΑΓΑΠΗ για τη συγκεκριμένη περίοδο.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο και το καταλαβαίνει κανείς αμέσως: Οι κανόνες είναι φτιαγμένοι με μεράκι. Και το αποτέλεσμα δικαιώνει την προσπάθεια. Έτσι, οι ταξιαρχίες μετατρέπονται σε ζωντανές μονάδες που κινούνται, ελίσσονται, φθείρονται και πεθαίνουν κατά τη διάρκεια της μάχης. Αν ο παίκτης θέλει να νικήσει, πρέπει να σκεφτεί και να λειτουργήσει σαν στρατηγός της εποχής.

Στο σύνολό του το παιχνίδι είναι συναρπαστικό και κυλά γρήγορα. 'Όλοι όσοι παίξαμε Αμερικάνικο Εμφύλιο με αυτούς τους κανόνες, διαπιστώσαμε ότι είναι εύκολο να τους μάθει κανείς ακόμα και χωρίς να έχει διαβάσει το βιβλίο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και θα συνιστούσα σε κάποιον που θέλει πραγματικά να παίξει, να ξεκινήσει πρώτα από το τραπέζι του παιχνιδιού και μετά να περάσει στην ανάγνωση του βιβλίου των κανόνων. Γιατί είναι αλήθεια πως το βιβλίο θα του φανεί αρκετά πολύπλοκο καθώς ο συγγραφέας, στην προσπάθεια του να είναι λεπτομερής, κουράζει κάπως τον αναγνώστη.

Αλλά, αυτή η κούραση εξαφανίζεται μόλις αρχίσουν οι πρώτοι πυροβολισμοί!