ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

  DBM

  DBA

  US vs CS

  HORSE, FOOT & GUNS

  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 'Η ΘΑΝΑΤΟΣ

  KAMPFGRUPPE

  FLAMES OF WAR

ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ 

  ΣΥΛΛΟΓΟΥ

  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ

  ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ

  ΚΑΤΑΤΑΞΗ ELO ΣΤΟ DBM

  DBM - HALL OF FAME

ΔΙΑΦΟΡΑ

  ΑΡΘΡΑ

  ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ

  ΓΚΑΛΕΡΙ

  DOWNLOADS

  ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ

ΟΙ ΑΒΑΡΟΙ ΣΤΟ DBM

(c) Γιώργος Λινάρδος

I. Ιστορική Αναδρομή

Οι ’βαροι ήταν ένας λαός τουρκο-μογγολικής καταγωγής, πιθανότατα οι απόγονοι των νομαδικών φυλών Γιουάν-Γιουάν που κατοικούσαν στην κεντρική Ασιατική στέπα. Περίπου στα 550 μΧ ηττήθηκαν απο τους Τούρκους της φυλής Γκοκ και υποχρεώθηκαν να μεταναστεύσουν δυτικά, φτάνοντας τελικά στις Ουγγρικές πεδιάδες γύρω στο 555. Εκεί αφού υπέταξαν διάφορες Σλαβικές φυλές, τα απομεινάρια των Ούννων (Βούλγαροι) και τους Γέπιδες, σχημάτισαν ισχυρό χανάτο που περιελάμβανε τις πεδιάδες της Ουγγαρίας και μεγάλο τμήμα της χερσονήσου του Αίμου. Η Βυζαντινή αυτοκρατορία υπέφερε απο τις συνεχείς επιδρομές τους και οι προσπάθειες της να τους αναχαιτίσει ήταν συνήθως ανεπιτυχείς. Η παρακμή τους άρχισε με την αποτυχημένη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 626 οπότε και ανεξαρτητοποιήθηκαν οι Βούλγαροι με αποτέλεσμα οι ’βαροι να χάσουν τις στρατιωτικές τους υπηρεσίες. Παρόλα αυτά το χανάτο των Αβάρων επιβίωσε ως τις αρχές του 9ου αιώνα οπότε και υπέκυψε απο τα πλήγματα των Φράγκων του Καρλομάγνου και των Βούλγαρων του Κρούμμου.

ΙΙ. Διαθέσιμα στρατεύματα στο DBM

Ο στρατός των Αβάρων σύμφωνα με το Στρατηγικό του Μαυρικίου, ήταν οργανωμένος και πειθαρχημένος, και αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από θωρακισμένο ιππικό οπλισμένο με λόγχη, τόξο, κράνος, αλυσιδωτό θώρακα και μικρή ασπίδα. Πολλά από τα άλογα του βαρέως ιππικού έφεραν μπροστινή θωράκιση, ενώ είναι υπεύθυνοι για την διάδοση του αναβολέα στην Ευρώπη. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά στο DBM μεταφράζονται σε Reg Cv (S). O στρατός (3ο βιβλίο, σελ.14) έχει 12 υποχρεωτικά και υπάρχουν διαθέσιμοι 2-4 τακτικοί στρατηγοί. Τα Reg Cv (S) είναι εξαιρετικό εργαλείο ελιγμού με σημαντική ικανότητα επιβίωσης τόσο όταν δέχεται βολές όσο και σε μάχη σώμα με σώμα. Μεγιστοποιεί αυτά τα πλεονεκτήματα όταν ενεργεί πλευρικές επιθέσεις. Ωστόσο δεν έχει την ίδια χρησιμότητα μετωπικά και καλό είναι να αποφεύγει ευθείες επιθέσεις σε τοξότες (Bw) ή γραμμικούς σχηματισμούς εναντίων ιπποτών. Είναι αναποτελεσματικό εναντίων καλών δορυφόρων (Sp) και σαρισσοφόρων (Pk). Στην πιο ενδιαφέρουσα περίοδο του (558-631) παρατηρούμε τους διάφορους υποτελείς που προσδίδουν στον στρατό σημαντικές ιδιότητες.

Τουλάχιστον 10 Βούλγαροι ιπποτοξότες Irr LH (S), χρησιμότατοι στην καθήλωση του αντιπάλου, σε ελιγμούς υπερκέρασης αλλά και στον εγκλωβισμό αντιπάλων ιπποτών. Ενίοτε μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κρούση εναντίων τοξοτών (Bw ή Ps) μεσαίου πεζικού (Ax) ακόμα και εναντίων ξιφομάχων (Bd). Σε γενικές γραμμές ο συνδυασμός Cv(S)/LH(S) είναι εξαιρετικός ειδικά εναντίων εφίππων. Ας μη μας διαφεύγει το γεγονός ότι αυτοί οι 2 τύποι στρατεύματος είναι οι μοναδικοί που δεν υποφέρουν από Quick Kill (QK) στο DBM.

Υπάρχουν 0-4 Γέπιδες Irr Kn (F) που προσδίδουν στον στρατό δυνατότητες τοπικής μετωπικής κρούσης. Γενικά απαιτείται προσοχή στο πού θα επιτεθούν για να μπορέσουν να μας δώσουν πλεονέκτημα. Καλό είναι να χρησιμοποιούνται σε στόχους έναντι των οποίων έχουν QK όπως Ax, Bd, Bw, Sp(I) ή εναντίον ευπαθών ιππικών όπως Cv, Kn(X/I). Ωστόσο θα πρέπει να αποφεύγουμε την άσκοπη αντιπαράθεση με αντιπάλους Kn(F/O/S), διότι ο μικρός αριθμός τους δεν δίνει ελπίδες διάρρηξης των αντιπάλων γραμμών. Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να τους εξασφαλίζουμε overlaps.

Τέλος ο στρατός συμπληρώνεται από μάζες Σλαβικού πεζικού Irr Ax(O/I). Είναι φθηνοί και ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των Element Equivalents (EE) του στρατού ενώ δίνουν την δυνατότητα κατοχής ή διεκδίκησης δύσβατων εδαφών. Μπορούν να αναχαιτίσουν καμήλες (CmO) και υπό προϋποθέσεις να επιτεθούν σε Bw ή να κρατήσουν για λίγο βαρύ πεζικό. Καλό θα είναι ειδικά το τελευταίο να αποφεύγεται καθώς είναι κρίμα αντί για θωρακισμένα Cv(S) να πολεμάνε «ξεβράκωτοι» Ax(I)!

III. Οργάνωση - Τακτικές

Σε ένα στρατό ιππικού (=ελιγμού) θεωρώ τα PIPs πρωτεύοντα παράγοντα επιτυχίας. Η έλλειψη βαριάς κρούσης καθιστά τις πλευρικές επιθέσεις περίπου μονόδρομο. Κατά συνέπεια και οι 4 τακτικοί στρατηγοί πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Τα 12 υποχρεωτικά Cv(S) κρίνονται επαρκή όπως επίσης και τα 10 LH(S). Απολύτως απαραίτητοι είναι οι 4 Γέπιδες Kn(F) έτσι ώστε ο αντίπαλος να μην μπορεί να εκθέσει άφοβα στην πεδιάδα ευπαθή στρατεύματα. Απομένει ο αριθμός και η ποιότητα του Σλαβικού πεζικού. Λαμβάνοντας υπόψη τα βέλτιστα, 400 πόντους Break points των διοικήσεων, παίρνουμε 5 Ax(O), 17 Ax(I) και 3 Ps(I). Τέλος για την μικρή περίπτωση που οι ’βαροι είναι αμυνόμενοι και ο αντίπαλος τοποθετήσει ποτάμι, παίρνουμε 1 στοιχείο μονόξυλων. Αν αθροίσουμε τα ΕΕ βγάζουμε 53,5. Αυτά χωρίζονται ως εξής:

Σε στρατούς αυτού του είδους είναι αναγκαίο κάθε διοίκηση να έχει μια γενική αποστολή. Έτσι η διοίκηση κρούσης αποτελείται από Reg Cv(S) και LH(S) ενώ τα Ax(I) τοποθετούνται σε ασφαλή δύσβατα εδάφη. Αποστολή της είναι η εμπλοκή και καταστροφή ενός αντιπάλου πλευρού (ή αδύνατου σημείου) επικουρούμενη απο την δευτερεύουσα διοίκηση κρούσης, τους Γέπιδες υπό το Χαγάνο. Αυτή είναι έτσι δομημένη, ώστε ακόμα και αν χαθούν όλοι οι Γέπιδες να μην σπάει, έχει Cv(S) και LH(S) για να κρατάει εχθρικά LH σε απόσταση ενώ ο Χαγάνος φέρνει τους Γέπιδες στην επιθυμητή θέση. Η αμυντική διοίκηση έχει πολλαπλά καθήκοντα. Έχοντας τις αποσκευές ενδεχομένως να ξεγελάσει το αντίπαλο ως το που θα επιτεθούμε. Οφείλει λοιπόν -εκμεταλλευόμενη δύσβατα εδάφη- να καταλάβει και να κρατήσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο τμήμα του πεδίου της μάχης, για να μπορέσουν οι διοικήσεις κρούσης να επιτεθούν μαζικά σε ένα μικρό σημείο της γραμμής του αντιπάλου. Δεν πρέπει να επιτρέψει στα αντίπαλα στρατεύματα να ενοχλήσουν την κύρια επίθεση μας. Επιπλέον πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αναγκάζει τον αντίπαλο να ξοδεύει PIPs εναντίον της. Κάθε επιπλέον PIP που ξοδεύει ο αντίπαλος εναντίον της είναι κέρδος για την επίθεση μας. Τα 7 Ax μπορούν να κρατήσουν ή να διεκδικήσουν εδάφη.

Πρέπει σημειώσουμε ότι σαν επιτιθέμενοι θα τοποθετούμε όποτε είναι επιτρεπτό 3 δύσβατους λόφους H(S) μεγέθους 1 και 2 H(S) μεγέθους ½. Εκμεταλλευόμαστε για την αμυντική διοίκηση (αλλά και για τα Ax των υπολοίπων διοικήσεων) τους λόφους που θα πέσουν στην μεριά μας και περιορίζουμε το χώρο τοποθέτησης εδαφών του αντιπάλου όταν πέφτουν στη μεριά του.

Η εφεδρική διοίκηση αν και μικρή μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα. Συνήθως είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην επίθεση και την άμυνα. Χρησιμοποιείται έτσι ώστε να δίνει στην επίθεση τοπική αριθμητική υπεροχή όπου απαιτείται ή, εάν η άμυνα μας πιέζεται ή ενδέχεται να πιεστεί, να τρέξει σε βοήθειά της ώστε να μην κλονιστεί.

Σε γενικές γραμμές δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε σε άσκοπες μάχες φθοράς γιατί συνήθως οι αντίπαλοι μας θα είναι αριθμητικά υπέρτεροι. Η αφθονία των PIPs δίνει την δυνατότητα να προστατεύουμε εκ των προτέρων τα πολύτιμα στρατεύματα μας από κακοτοπιές (π.χ. αν τα match-ups δεν είναι υπέρ μας, εκτελούμε αναδιάταξη, η αποσύρουμε το ιππικό μας εκτός βεληνεκούς βολής κτλ). Σε κάθε περίπτωση το 75% των στοιχείων κρούσης είναι (S)! Εάν τα πράγματα πάνε στραβά μη διστάσετε να απεμπλακείτε έτσι ώστε να ξαναεπιτεθείτε ή να υποχωρήσετε αν κινδυνεύει το ηθικό της διοίκησης. Τα PIPs θα υπάρχουν. Περιττό να τονιστεί η σημασία τήρησης εφεδρείας τόσο σε επίπεδο διοίκησης όσο και σε επίπεδο στρατού. Είναι προτιμότερο να χάνεις Kn από άλλον Kn στα ίσια με 1-6 παρά να χάσεις 2 ιππότες στην υποχώρηση μετά από πλευρικό γύρισμα.

Η επίθεση είναι αυτή που θα δώσει τη νίκη, κι αν χάσεις είναι καλύτερα να χάσεις επειδή επιτέθηκες παρά γιατί κάθισες πίσω και περίμενες. Σωστό σχέδιο, ανάληψη και διατήρηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων και αποφασιστική, συντονισμένη επίθεση την κατάλληλη στιγμή είναι τα κύρια συστατικά της επιτυχίας με τους ’βαρους. Επίθεση λοιπόν!

«Το κέντρο μου υποχωρεί, το αριστερό μου καταρρέει. Η κατάσταση είναι περίφημη. Επιτίθεμαι!»

Στρατάρχης της Γαλλίας Φερδινάνδος Φος, 1914

{ Επιστροφή στην αρχή της σελίδας }